Carien Touwen
Carien Touwen

Losse draden

Over het boek


Losse draden
Carien Touwen (1976) presenteert met Losse draden een veelzijdige verhalenbundel. Ze werkt momenteel thuis in Arnhem aan twee afzonderlijke romans.

Losse draden van Carien Touwen, twaalf om precies te zijn. Deze verhalenbundel bevat een zorgvuldig samengestelde selectie verhalen met gevarieerde thema’s in verschillende stijlen. De twaalf verhalen nemen je mee langs het heden en verleden, langs de harde werkelijkheid en magisch-realistische scenario’s. Het zijn verhalen waarbij je er als lezer nooit vanuit kan gaan dat ze niet echt gebeurd zijn. Duizel mee in de verwondering die ieder verhaal je laat beleven.

© Carien Touwen 2006
ISBN 978-90-8570-130-9
NUR 303
Uitgeverij Boekenbent
paperback
162 pagina's
prijs &euro 12,50

Bestellen

Bestel nu deze prachtige verhalenbundel! Dit kan heel snel en gemakkelijk via deze website. Stuur een email naar dit adres met daarin het gewenste aantal boeken, je naam en het adres waar het boek naar verstuurd moet worden. Mocht je een bijzondere boodschap, geschreven door de auteur zelf, in het boek vermeld willen hebben dan kun je dat ook in de email kenbaar maken. Je ontvangt een email terug met het totaalbedrag en een gironummer om dit naar over te maken. De bijdrage in portokosten is Euro 2,20 per boek binnen Nederland. Zodra de betaling binnen is wordt het boek verstuurd.

Boektrailer



Fragment uit Losse draden

Plots verdween de maan achter een dik wolkendek en werd de wereld helemaal in duister gehuld. Roeland stopte direct met fluiten en voelde een huivering door zich heen gaan. Waar was hij mee bezig, fluitend fietsen in dit uitgestrekte afgelegen gebied. De Duitsers konden hem op kilometers afstand horen aankomen. Als ze hem zouden snappen, werd hij terstond gefusilleerd. In de verte zag hij twee lichten zijn kant opdraaien. Koplampen van een auto. Zijn ogen waren intussen aan het duister gewend geraakt en hij ontwaarde een bosje struiken. Hij aarzelde geen moment en stapte af. Met een zwaai tilde hij zijn logge fiets op en stapte de berm in. Met ingehouden adem zat hij even later achter de struik te wachten. De auto kwam steeds dichterbij. Het hart klopte in zijn keel. In stilte bad hij tot God dat ze hem niet zouden vinden. De auto reed verdacht langzaam, hij wist het zeker, ze waren echt naar hem op zoek. Angstzweet druppelde over zijn voorhoofd en hij durfde nu helemaal niet meer te ademen. De banden van de auto knisperden over de kleine steentjes op het zandpad. Het krakende geluid leek op een in een volume toenemende stem, “Ik kom voor jou Roeland, ik kom voor jou!” "

Fragment afkomstig uit het verhaal 'De bus'.